Category Archives for Kinderen met autisme

Welk boek kan je mij aanraden? Over boeken en andere interessante informatie.

Vaak krijg ik volgende vraag: “Welk boek moet ik lezen om meer te weten over autisme?”

Of “Welk boek kan je me adviseren, Anke?”

Een greep uit de collectie boeken die hieronder besproken zullen worden. Tijdens een vorming Autisme in Mensentaal probeer ik zoveel mogelijk van mijn materiaal ten toon te stellen. Zo kunnen deelnemers het beste voelen wat ze willen aanschaffen.

En ik vind dat ontzettend moeilijke vragen. Waarom? 

  1. Er bestaan zoveel boeken! Ik ken ze niet allemaal. Dus hoe moet ik dan weten welke de beste is voor iemand anders? 
  2. Ik ben ook nog geen enkel boek tegengekomen waarvan ik dacht: “Awel se, daar staat nu eens alles in.”
  3. Vaak spitst een boek zich toe op 1 deeltje van autisme. 
  4. Het hangt van zoveel persoonlijke factoren af! 
    • Lees je graag?
    • Wat voor genre lees je graag? 
    • Over welk topic zou je graag meer info wensen? 
    • ….

Ik lees bijvoorbeeld voornamelijk informatieve boeken. Dat helpt mij het beste bij wat ik doe. Maar ook lees ik dat nu eenmaal liever. Ik haatte het vroeger op school om een roman te lezen. En nog steeds merk ik dat ik slechts enkele momenten in mijn leven graag een roman lees. En dat is wanneer ik op reis ben, we op één plek verblijven en ik de tijd heb om dat boek in 2 of max 3 dagen uit te lezen. Wel. Gezien we tijdelijk minder reizen omwille van onze twee kleine ukjes én het feit dat ik twee kleine ukjes heb rondlopen, komen deze momenten dus eigenlijk niet meer voor. 

Omdat ik de vraag, waarmee ik dit BLOG begon, wel echt vaak krijg, dacht ik eens een BLOG te schrijven met heel korte recensies over de boeken die ik gelezen heb. En met recensie bedoel ik dan eigenlijk mijn mening.

Want het is toch steeds een mening van iemand als die zich uitspreekt over een boek. 

Dat wil dus ook zeggen, dat jij er een andere mening op na mag houden. Laat me dat dan zeker weten. Dat kan gewoon onderaan dit BLOG. Zo kunnen anderen een meer genuanceerd beeld krijgen, waardoor ieder voor zich kan beslissen welk boek hij/zij wil aanschaffen. 

Oké, hier gaan we. 

De informatieve boeken:

  • Dit is autisme. Van Colette de Bruin. 
    Toppertje! Hij lag toevallig bovenaan de boekenstapel die ik hier naast me heb klaarliggen. Maar als ik een ranking zou houden, zou hij ook bovenaan staan. 
    Een boek waar ontzettend breed over autisme wordt verteld. Er wordt losgekomen van het gedragsniveau waardoor je echt tot de kern van autisme komt. Heel veel van mijn eigen vorming komt ook uit het werk van Colette. Het fijne is dat alles ook wetenschappelijk gestaafd is. Je krijgt dus echt de wetenschappelijke inzichten op een heldere manier toegelicht. Alles is ook visueel gemaakt, waardoor je kan volgen. 
    Toch moest ook ik sommige stukken overlezen om het echt goed te vatten. Ondanks het helder is uitgelegd, blijft het complex. Je hebt dus wel je aandacht nodig bij het lezen! 
  • Gewoon uniek. Van Barry Prizant. 
    Ik weet niet zo heel goed wat ik hier van moet vinden. Allereerst dacht ik er wel veel uit te kunnen halen. Maar ik vind het soms wat te lang op een onderwerp doorgaan. Ik heb het eerlijk gezegd nog niet uit op dit moment, omdat ik gaandeweg mijn aandacht kwijtraakte. Het boek probeert dingen zoals ‘echolalie’ in een ander perspectief te zetten. Dit door uit te leggen van waar dit gedrag komt. Maar dat was voor mij al wel duidelijk. Misschien helpt het anderen wel om autisme vanuit een andere bril te zien. Let me know als het jou wel heeft geholpen!
  • Autisme centraal. Van Kobe Vanroy. 
    Een boek waarin je anders leert kijken naar gedrag van autisme. Je ontdekt hoeveel factoren dit gedrag kunnen uitlokken / beïnvloeden. Daarbij geeft het ook een hoop tools hoe je die factoren op zich kan beïnvloeden zodat het gedrag verandert. Ik kan me inbeelden dat sommige auticoaches deze methodiek gebruiken als manier van werken. Ik gebruik hem ook wel. Maar omdat ik van mening ben dat geen enkele methodiek goed is voor iedereen, start ik er nooit meteen mee. Het leest iets minder vlot omdat het best veel vakjargon gebruikt. Al wordt deze steeds goed toegelicht. 
  • Geprikkeld om te weten. Van Valérie Van Hees en Herbert Roeyers. 
    Een boek met een heldere uitleg over autisme. Al is deze enerzijds beknopt en anderzijds best droog uitgelegd. Dat is ook niet de bedoeling van het boek. Want hierna gaat het over verder studeren met autisme. Met daartussen foto’s en getuigenissen van studenten. Ik vind het niet zo een goed boek. Ik vind het best chaotisch overkomen, vind moeilijker een rode draad en het heeft me weinig bijgebracht. Maar mocht je de kans krijgen om Herbert in het echt te horen spreken, dan is dat wel de moeite. Een prof die ontzettend veel weet over autisme en het leuk kan brengen! 

  • Dit is de titel. Van Peter Vermeulen. 
    Een ondertussen ook al oud boek. En toch blijft dit een van mijn toppers. Als je echt wil duiken in de wondere wereld van het autistisch denken, dan is dit eentje dat ik je kan aanraden!

Boeken met praktische handvaten:

  • Geef me de 5. Van Colette de Bruin. 
    Je merkt het. Ik ben wel fan van Colette. Dit is haar eerste boek en ook meteen een schot in de roos. Er is een hele marketing rond ‘geef me de 5’. En soms vind ik deze wel lichtjes té commercieel geworden. Toch is dit boek een ware eyeopener voor veel ouders. Maar ook mensen met autisme zelf kunnen hieruit wel handvaten halen om zaken die moeilijk lopen eens onder de loep te nemen. Het helpt mij ook om met sommige cliënten aan de slag te gaan. Voornamelijk om lastige dingen meer voorspelbaar te maken zodat het nét dat tikkeltje minder lastig wordt. 
  • Autisme ver-beeld-en. Van Thomas Fondelli en Isabelle Niset.
    Een boek waarin je beelden van andere kinderen kan lezen. Dus kinderen die metaforisch gaan uitleggen hoe autisme voor hen voelt. Ik vond er verschillende echt leuke tussen zitten. Ik heb er ook enkele van in mijn vorming gestoken. Andere voelde ik dan minder aan. Maar ik kan me heel goed inbeelden dat deze dan weer sprekend zijn voor andere mensen. Vooraan in het boek krijg je tools aangereikt hoe je zelf met je kind, of iemand anders met autisme, tot een beeld kan komen. Ik heb het boek verschillende keren vast gehad voor ik het kocht. Maar ik ben toch blij dat ik het kocht! 
  • Van opstaan tot slapen gaan. Van Carol Gray. 
    Carol staat gekend om haar sociale verhalen. Simpele getekende verhalen die kinderen met autisme kunnen helpen in (sociale) situaties. In dit boek krijg je zo van die voorgemaakte verhalen, bijv. een verhaal voor tanden poetsen. Het boek is bedoeld voor ouders met jonge kinderen. En je merkt dat ook sterker begaafde kinderen al snel boven het niveau van deze verhalen staan. Maar het kan je wel helpen om je eigen versie te maken. Het boek helpt je alleszins om in te schatten hoe concreet je zo een verhaal dient te maken. Ik heb recent wel horen zeggen dat het boek niet meer verkijgbaar is. Mocht je het toch ergens vinden, zet het in de comments hier beneden. 

  • Het vollehoofdenboek. Van Linde Kraijenhoff. 
    Een boek vol met praktische info, tips en oefeningen om te lezen waarvan je hoofd vol geraakt. Zowel voor kinderen, jongeren als volwassenen. Heel helder geschreven en werkt met duidelijke metaforen die toch nog dicht genoeg bij de realiteit staan. Hierdoor kan ik het heel snel ombuigen naar hoe het echt werkt in je hoofd, voor die cliënten die het lastig vinden om in metaforen te werken. 
  • Overprikkeling voorkomen. Van Barbara De Leeuw. 
    Een leuk boek over hoe je voor jezelf kan ontdekken waarvan je overprikkeld raakt, dit kan inventariseren en hoe ermee om te gaan. Ik las het al lange tijd geleden en weet de details niet meer. Wel weet ik dat het best basic is. Ik haalde er niet heel veel nieuws uit. Al kan ik me wel inbeelden dat het een goede start is als je voor het eerst op zoek gaat naar de factoren die jou een vol hoofd bezorgen. Maar je merkt het al, dan zou ik eerder het Vollehoofdenboek aanraden J
  • Ik ben speciaal. Van Peter Vermeulen.
    Het is een oude klassieker. Daarom zet ik hem er nog bij. Toch wil ik het boek verder niet te veel promoten. Het is verouderd. En Peter Vermeulen heeft genoeg andere boeken geschreven waar ik wel fan van ben. Dus deze klasseer ik in mijn archief. 
  • Mijn kind heeft autisme. Van Peter Vermeulen en Steven Degrieck. 
    Nog zo een klassieker. Een goed boek met de basis over autisme. Lang het boek geweest waarvan ik mensen aanraadde om het als eerste te lezen. Het geeft je een breed beeld over wat er allemaal bij autisme komt kijken. Om daarna te bepalen over welk topic je de diepte in wil gaan. 
  • Autisme is niet blauw, smurfen wel. Van Peter Vermeulen. 
    Een klein en geweldig boekje. Peter geeft hier ongegeneerd zijn mening over politieke en maatschappelijke kwesties die bestaan rond autisme. Je vindt er ongezouten uitspraken. In de meeste kan ik me ook helemaal vinden, ik denk aan: “niet iedereen is een beetje autistisch”, dit is mijn meer verzachte uitspraak. Daar waar Peter het omschrijft als: “Wie denkt dat iedereen een beetje autistisch is, die is achterlijk (euh anders begaafd).” En dat vind ik heerlijk aan dit boek. Gewoon even keihard heel wat misverstanden de wereld uitgeholpen. Dank u Peter!
  • Autisme en tijdsbesef. Van Steven Degrieck. 
    Een klein boekje met handige tips en een goede uitleg over het tijdsbesef bij mensen met autisme. Iets waar velen het lastig mee hebben. Het is misschien wel wat droog geschreven. Ik zie het voor mezelf ook eerder als studiemateriaal voor mijn werk. Ik weet niet of ik het ouders of volwassenen met autisme zou aanraden. 

Boeken over autisme gerelateerde onderwerpen:

  • Slim maar … Van Peg Dawson en Richard Guare. 
    Een boek over de executieve functies. Dit is de overkoepelende term voor alle vaardigheden die je nodig hebt om je leven te plannen en te organiseren. Gaande van een glas water halen tot je agenda structureren. Ik vind het een fantastisch boek. Helder geschreven, praktische handvaten en het helpt mij zeker wanneer ik met een cliënt hierrond werk. Het boek is geschreven voor ouders. Maar je kan het ook perfect op jezelf toepassen. 
  • Emotieregulatie bij kinderen en adolescenten. Van Michael A. Soutam-Gerow. 
    Dit boek is echt een studieboek. Ik gebruik het als naslagwerk om met cliënten te werken rond het leren kanaliseren /reguleren van hun emoties. 
  • Sociaal denken. Van Michelle Garcia Winner.
    Nog zo een studieboek. Eentje waar ik dan net iets minder aan heb gehad. Deze gaat over het leren lezen van ongeschreven sociale regels. Nu merk ik dat ik er liever op een andere manier rond werk met cliënten. 

Romans:

  • Het wonderbaarlijke voorval met de hond in de nacht. Van Mark Haddon. 
    Ik kreeg het heel wat jaren terug van mijn vriend. Ondanks dat het een roman is, heb ik ervan gesmuld. Ik vond het heerlijk om via dit boek in het hoofd van iemand met autisme te zitten. Het autidenken wordt hier heel mooi geschetst. Het is een best simpel verhaal en toch ben je helemaal mee. 
    Als kers op de taart heb ik ook het toneelstuk hiervan in Londen gezien. Fantastisch vond ik dat! Dus moest je niet houden van romans en in de buurt van Londen zijn … 😉 
  • Het Rosie project. Van Graeme Simsion.
    Dit boek kreeg ik getipt van een lieve collega. En dank je wel daarvoor! Want het is een geweldig boek. Ik ben er zelf nog niet doorheen. Het is best een lijvig boek. Al kan ik dat niet echt zien want ik lees hem op mijn e-reader. Je leest het verhaal vanuit de ogen van een hoogdbegaafd man. Hij werkt als prof op een universiteit maar heeft als hoofddoel een levenspartner vinden. Dit pakt hij op een heel objectief, je zou autistich kunnen zeggen, aan. Ik vind het vooral heerlijk om zijn redenaties te volgen. Het geeft je een glimp van hoe iemand met autisme en een sterkere begaafheid denkt (of zou kunnen denken, want iedereen is anders). Uiteraard is het hier en daar uitvergroot. Het moet verkopen natuurlijk. Maar het geeft je wel een helder beeld van de gedachtegang waardoor je het echt leert begrijpen. Dus voor mij een heel fijn boek. 

Kinderboeken:

  • De wereld van Luuk. Van Martine Delfos. 
    Een kinderboekje waarin bepaalde typische kenmerken van autisme worden toegelicht, zoals bijv. het houden van dingen te ordenen. Zoals jullie weten, ben ik geen fan van autisme op gedragsniveau uit te leggen. En dat doet dit boek (zoals heel veel kinderboeken) wel. Dat vind ik jammer. Daarom gebruik ik het eigenlijk niet. 
  • De autisme survivalgids. Van Luc Descamps. 
    Best al een ouder boekje waarin wordt ingezet op psycho-educatie voor kinderen met autisme. Ik kan er kort over zijn. Ik ben er geen fan van. Het is voor mij te druk, te chaotisch en inhoudelijk teveel op gedrag gefocust. Dit hoorde ik ook van verschillende ouders die het voor hun kind kochten. 
  • Weet jij wat autisme is? Van Ellen Sabin. 
    Opnieuw, te veel gefocust op gedrag. Ik ben er door gegaan en kon me er zelfs niet aan zetten om het echt te lezen. Waarom ik het toch kocht? Wel, ik zal eerlijk zijn. Omdat ik het via Bol.com besteld had en al te laat was om het nog terug te sturen. Hihi, oeps! 

Verder liggen er nog heel wat boeken op me te wachten. Dus wie weet volgt er nog wel een tweede boeken BLOG. Maar voor nu hoop ik dat jullie al wat verder kunnen. 

Wat als je geen lezer bent? Geen nood!

Er zijn verschillende opties:

  1. Vorlg een boeiende vorming. Er bestaan tegenwoordig verschillende lezingen, vorming of info avonden. Autisme in Mensentaal bijvoorbeeld is een laagdrempelige vorming waar je heel wat informatie over autisme krijgt zonder tal van boeken te lezen. 
  2. Ga naar een getuigenis of inleefavond. Vaak wordt je op zo een avond helemaal meegenomen in de (wondere) wereld van iemand met autisme. Zo een beleving zegt vaak meer dan theoretische boeken. 
  3. Kijk een serie die over autisme gaat. Er zijn verschillende series waar iemand met autisme in voorkomt. Denk aan The Bridge of Marsman. Daarnaast heb je ook A-typiscal, een netflix serie waarin het hoofdpersonage autisme heeft en het hele verhaal vandaaruit vertrekt. Deze laatste serie heb ik in één ruk uitgezien, binge watching heet dat tegenwoordig. Uiteraard zijn ook hier dingen uitvergroot en zalniet alles voor iedereen met autisme kloppen. Toch vind ik het een serie die de kern van autisme mooi in beeld brengt. De serie werd me ook getipt door een cliënt van me, een volwassen vrouw met autisme. Ook zij vindt het een hilarische serie.
Afbeeldingsresultaat voor A-typical

Mochten jullie zelf nog boeken of series aan willen raden, dan kan je die hier onderaan in de comments neerschrijven. En misschien zet ik hem ook wel op mijn wishlist!

Veel leesplezier!

Hij komt.. hij komt

Autisme en de Sint, of hoe je de Sint kan vieren zonder stress

Zelf was ik 5 jaar oud. Ik voelde dat er iets niet klopte. Dus vuurde ik een waslijst aan vragen af op mijn moeder. Die me, ten einde raad, dan maar de waarheid vertelde. “Héhé, dat verklaart veel”, dacht ik. Verder vond ik het alleen maar leuk om elk jaar te mogen strooien voor mijn broer die er lekker lang in bleef geloven!

Toch zijn niet alle kinderen in vrede met het hele gebeuren rondom de Sint. Als auticoach krijg ik rond deze tijd van het jaar verschillende bezorgde ouders bij mij. Allen merken ze dat het Sint-gebeuren heel wat stress met zich meebrengt. Ze willen hun kinderen deze stress ontnemen, maar lopen vast in hoe ze dit dan doen zonder de magie te doorbreken.

Altijd gaf ik enkele tips. Zoals:

  • Maak duidelijk wanneer de Sint komt.
    • Zorg dat het duidelijk is wat er die avond (voor Nederland, die dag) zelf gaat gebeuren.
    • Laat de Sint 1x komen, en niet onverwachts ook nog enkele keren op voorhand.
    • Zorg dat je kind niet te veel mee krijgt van de heisa op tv en sociale media.
    • …..

Sint = stress

Ik lijst even op wat er zoal stress kan geven rondom de sint:

  • Het voorwaardelijke wat het Sint-gebeuren is geworden: je krijgt enkel iets als je braaf bent. Voel je hem al?!? STRESS!!!
    • Hoe spannend is het eigenlijk wel niet dat er een onbekende man én zijn paard én een knecht ervan midden in de nacht in je huis komen??? Het merendeel van mijn cliënten kampt zo al met nachtelijke angsten…..
    • Los van die ene enge nacht, kunnen de hulppieten de laatste jaren ook nog eens weken op voorhand onverwacht langs komen. Reden genoeg om vanaf augustus geen oog meer dicht te doen!
    • Cadeautjes krijgen is voor iedereen spannend. Voor kinderen met autisme of andere gevoelige kinderen, is dit vaak op de rand van té spannend. Laat staan dat die pakjes dan nog eens in je huis worden gezet met massa’s snoep. (Meestal heb je verschillende dingen gevraagd en weet je wel dat niet alles zal komen, maar hoop je er stiekem toch wel heel erg op!)
    • …. Ieder kind is anders. Dus mocht ik iets vergeten zijn wat jouw kind stress geeft, let me know!
    • …. Er zijn vast nog tal van redenen, deze zijn erg kindspecifiek. En dit is niet het doel van mijn BLOG. Dus rond ik mijn lijstje hier af.

Mijn zoektocht naar hoe het anders kan…

Nu ik zelf mama ben, komt het thema Sint heel dichtbij. Dit jaar zal ik voor het eerst meegenomen worden in de Sint-heisa. Niet alleen hebben wij een gevoelige peuter die helemaal op van de stress zal zijn als ik hem meeneem in de “wondere wereld van de Sint”. Daarnaast voelt het als mama ook niet oké om te liegen tegen mijn kinderen.

Daarnaast voelt het als mama ook niet oké om te liegen tegen mijn kinderen.

Toen ik dit laatste enkele jaren geleden voor het eerst uitsprak in het bijzijn van vrienden, kreeg ik een gigantisch grote vlaag aan onbegrip over me. Want wat was ik nu voor een moeder die haar kinderen de magie van de Sint zou ontnemen. Maar ook: “Dat kan je toch niet maken t.o.v. andere kinderen. Je kind gaat het feest zo voor al zijn klasgenootjes om zeep helpen. Want je kan er toch niet voor zorgen dat een kleuter het geheim bewaart?”

Nu wil ik me dus voorbereiden.

Sint-magie zonder stress (en leugens)

Dat is hoe ik het wil! En volgens mij hoe het voor heel veel kinderen (met autisme) goed kan zijn! Dus bij deze een BLOG voor ouders van kinderen met autisme. En voor één keertje ook voor alle andere ouders die voelen het anders te willen aanpakken.

Maar waar begin je?

Dat vond ik moeilijk! Toen ik dit jaar de eerste bezorgde mama tot bij mij kreeg, vond ik het tijd er eens werk van te maken. Ik startte mijn zoektocht op Facebook. Ondertussen bouwde ik een mooie groep van trouwe volgers op. En wie kan een mama van een gevoelige peuter betere raad geven dan andere ouders van gevoelige kinderen/ kinderen met autisme?!?

En wauw! Wat leverde dat mooie reacties op. Dank jullie wel!

Deze, aangevuld met mijn eigen kennis/ervaring rond opvoeden én wat kleine research over Nicolaas van Myra (jep, zo heet ons heilig man in het echt 😉 ) hielpen me zo sterk, dat ik helemaal vertrokken ben.

Wat ik leerde:

  • Een kind gelooft wat hij wil. Je hoeft dus zelf geen hele verhalen te verzinnen. Je kan gewoon vertrekken van wat het kind zelf denkt. Duik mee in de fantasie van je kind! (Ja, ook kinderen met ASS hebben de tofste fantasieën. En lukt dat toch even wat moeilijker voor jouw kind? Dan hebben ze vriendjes / klasgenoten / broers / zussen genoeg om bij “af te kijken”.)
  • Kinderen zijn gigantisch sterk in het creëren van magie, ook als ze wéten dat iets niet echt is. Ze weten toch ook dat er in dat gekke wezen aan de ingang van het pretpark een mens zit?!? En toch vinden ze die super tof! Vindt jouw kind met autisme die magie net niet leuk? Dan hoeft die er dus ook niet in mee te gaan.
  • Als je kind een vraag heeft over de Sint of zijn hulpjes, laat je die hem gewoon zelf beantwoorden?! Zo hoef jij je hoofd niet te breken, ga je niet liegen én maak je het onbewust niet té spannend voor je kind.
  • Kinderen genieten van eenvoud. Dus al die zijverhalen van zijverhalen en extra figuren die wij volwassenen (lees: de commerciële wereld) erbij hebben verzonnen, kunnen we gewoon laten vallen. Het feit dat er een lieve man is die alle kinderen een kado geeft, is al tof genoeg. Toch!!
  • En dat brengt ons tot de kern. Waarom brengt de Sint tegenwoordig alleen nog maar pakjes aan de brave kinderen? Waarom willen we onze kinderen zo bang maken? En waarom is dit zo gegroeid? Nicolaas van Myra was tenslotte een man die de kinderen beschermde. En die er was voor ALLE kinderen!
  • Je hebt ook gewoon de mogelijkheid om Sint Maarten te vieren. (Ik heb er voor gekozen om me hier niet verder in te verdiepen. Maar weet je graag meer, ga ervoor!)
  • Elk kind is anders. Zoals je als ouder bij alles aanvoelt wat er het beste past bij jouw kind, geldt dat uiteraard ook voor het Sint-gebeuren. Er is geen goed of fout. Wel een meer en minder geschikte aanpak voor jouw kind! En welke dat is, weet jij als ouder het beste. (Al is het soms behoorlijk pittig om te verdedigen als dat afwijkt van het gangbare. Helaas …)
  • Je hoeft dus niet te liegen maar ook niet de droge waarheid te vertellen. Joepie! Veel kinderen zijn woedend op hun ouders van zodra het geheim uit komt. Sommige kinderen omdat ze geen kado’s meer krijgen, anderen (en dat zijn de meeste) omdat hun ouders tegen hen logen. En voor kinderen met autisme kan dit diepe wonden nalaten. Want als je als ouder hierover liegt, waar lieg je dan misschien nog wel over!! (Echt waar, meermaals gehoord van mijn cliënten.)

Hoe ik het zie met mijn kinderen

Wél, ik ben er voor mezelf wel uit. Ik sta natuurlijk nog aan het begin van dit hele avontuur. Hoe mijn omgeving hierin wil meegaan, zal ik gaandeweg wel ontdekken. Al zullen ze het ondertussen al wel gewend zijn dat ik de dingen nét dat tikkeltje anders aanpak met mijn kinderen.

Al zullen ze het ondertussen al wel gewend zijn dat ik de dingen nét dat tikkeltjes anders aanpak met mijn kinderen.

Eerst en vooral neem ik me voor om niet te liegen tegen mijn kinderen. Dus onze kinderen zullen van mij te horen krijgen dat er ooit een goede man bestond, in Turkije, die ALLE kinderen kadootjes gaf. En dat we zijn verjaardag nog elk jaar vieren. En dat de grote mensen het leuk vinden om als hem te verkleden en zo de kadootjes uit te delen. De rest van de magie laat ik van hen komen. Zo kan ik me alleszins niet vastwerken in eigen verzinsels. Én hoeven mijn kinderen me niet te verwijten dat ik hen heb voorgelogen.

Pakjes, pakjes, pakjes. Ik ben opgegroeid in een gezin waar Kerst hét pakjesfeest is. Mijn vriend, die uit Nederland komt, viert de Sint dan weer met heel veel pakjes. Onze gouden compromis nu? Kerst met mijn familie, Sint met de zijne. Twee pakjesfeesten bij ons dus. Daar zullen onze kinderen niets op tegen hebben vermoed ik. Want het is niet omdat ik niet wil meegaan in de hele Sint-heisa, dat ik niet hou van pakjes! In tegendeel! Ik hou van gezelligheid, ik hou van familie en ik hou van feestjes. Laat maar komen dus! (De snoep laat ik wel graag achterwege. Dat past dan ineens mooi in mijn gezond voedingsbeleid ;p) En mochten mijn kinderen ook dat te spannend vinden. Dan zoek ik samen met hen wat de rust kan terugbrengen, bijv. op voorhand vertellen wat ze zullen krijgen.

En ohja! Wat ik ook heel erg mooi vind aan dit alles! Het geeft me de kans om het met mijn kinderen op een mooie manier te hebben over kinderen die in armoede leven. Want Nicolaas van Myra, was er ook (misschien wel juist) voor die kinderen. En zo is de Sint zijn verjaardag een mooi moment om grote kuis te houden in de speelgoedkisten van de kinderen. Wat weg mag van hen, geven we aan kinderen die zelf niet zo veel hebben. Mooi toch?!?

Hoe dit alles zich verder zal zetten, zal de toekomst uitwijzen. Maar ik heb alvast een manier gevonden waarom ik de Sint én zonder stress én volgens mijn waarden kan vieren. Dat geeft mij nu alleszins rust! 

En doe jij het anders? Helemaal prima toch! Er is geen fout, er is geen goed. Er is enkel dat wat goed voelt voor jou én je kinderen. Dus wil jij de Sint vieren met alle verhalen, toeters, slingers en kilo’s snoep? Vooral doen!

>